:::บทสนทนาแห่งจิตใจ:::
posted on 16 May 2006 08:28 by mazo-me in -Mind-.
.
ศูนย์สิ้นแล้วซึ่งทุกอย่างของห่วงชีวิตแห่งความเป็นมนุษย์
.
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.จิตมนุษย์มากมายหลากความเข้าใจ....ยากที่จะทำการเรียนรู้
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
..
.
.
.แล้วเราจะปล่อยให้ความคิดนั้นปดปังความเข้าใจที่มีต่อโลกเหรอ..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
..
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
จะให้เป็นตามนั้นหรือ?.....หรือจะลองพยายามใหม่....
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
สำคัญหรือว่าเปลี่นแปลกตนเองนั้นมีค่าคู่ควร อเนกต์ยิ่งงั้นหรือ.....??.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
หรือเราจะลองอีกครั้ง...ลองเปิดใจใหม่...เอามั้ย?
.
.
.
.
.
..
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
เหนื่อยแล้วล่ะ..............................................
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ขอหยุดได้มั้ย?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ถ้าหยุด...ก็คือตาย....ยังอยากหยุดอยู่มั้ย?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ถ้าตายก็ดี....เพราะตอนนี้ก็เหมือนตาย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
...
.
.
.
.
.
.
.
.
.
คนโง่เขลา..คิดสิ้นๆเพราะความโง่เขลา
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ลองสิ ลองเปลี่ยนแปลงตนเอง....
ใครไม่เห็น ตัวเราเห็นอยู่...จะไร้ค่าเสียเลยก็หาไม่
ไม่ได้ลองพยายามแล้วจะรู้ถึงผลที่จะตามมาหรือไม่
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ทำเช่นนั้น "อากาศ"จะกลับมามั้ย?
.
.
.
.
.
.
.
.
..
..
.
.
.
.
.
.
ทำไมยังห่วงสิ่งที่มิใช่ของตน
เขามองมั้ย?
เขาแลมั้ย?
ยังไม่รู้คุณค่าของตัวเองอีกหรือ
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ไม่รู้เลย...ถึงตอนนี้ยังมีค่าอีกหรือ?
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เพื่อนบอก "น่านับถือ ในความใจกว้าง"
รู้ความหมายที่แท้จริงมั้ย?.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
รู้สิ...ง่ายๆก็คือโง่
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
นั่นสิ...เพราะฉะนั้น ยังอยากเป็นคนโง่หรือไม่
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
...
.
.
.
.
ไม่อยากเป็น...แต่..
แต่ช่างเถอะ....ทำใจแล้ว.....เพราะงั้น ไม่จำเป็นต้องต่อสู้
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
งั้นก็ดี....เป็นตนเอง...อย่าถือ...อย่าเอาใส่ใจ
ปล่อยให้ลองลอยไป..อย่าลืมสิ่งที่เรากำเนิดเป็น
.
.
.
.
.
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ลูกโป่ง????????????????????.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ตื่นเถอะ ความฝันวันเก่า ความดีนำพาเราล่องลอย
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
เชื่อเถอะว่าสักวัน "ค่า" ของสิ่งต่างๆ กำเนิดจากจิตใจอันดีงาม
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
ลูกโป่งแตกแล้วนะ
.
.
.
.
.
.
/ // / / // / = จำนวนล่องรอยแห่งการจำจำ
. (dot) = น้ำตา
#1 By {mA[Z]oChiSm}: on 2006-05-16 09:17