/\~~::สาวน้อยที่ชอบความเจ็บปวด::~~\/

ขณะที่กำลังจะเขียนเอ็นทรี่ต่อไปนี้
ข้าพเจ้าใช้เวลาไตร่ตรองอยู่เกือบชั่วโมง

นั่งมองแป้นพิมพ์ที่อยู่ตรงหน้า
แล้วพยายามจะอธิบายความรู้สึกของตัวเองออกมาเป็นคำพูด เป็นภาษา

ไม่มีเลย
ไม่มีคำใดจะอธิบายความรู้สึกที่มีได้ในตอนนี้

ว่างเปล่า.....
ว่างจริงๆ....
เหมือนกับจิตล่องลอยไปไกลแสนไกล

..........................................
...........................................
ชายคนหนึ่งบอกเล่าเรื่องราว
เรื่องราวบางเรื่อง..
ของคนบางคน
ในบางสถานการณ์
ของห้วงเวลาหนึ่ง
.........................................
..........................................

.........................................
.........................................
ผู้หญิงหนึ่งคน
รับรู้เรื่องราว
ของใครบางคน
ในสถานการณ์หนึ่ง
ของช่วงเวลาหนึ่ง
...........................................
..........................................

มือไม้สั่นเทา แรงจะขยับกายเพียงน้อยนิด
"ขอ 5 นาที" บอกชายผู้นั้นไป
วิ่งออกนอกบ้าน พร้อมผ้าหนึ่งผืน และโทรศัพท์มือถือหนึ่งเครื่อง
เอาผ้าอุดปาก กรีดร้องสุดเสียง
กดโทรออก
เล่าเรื่องราว น้ำตาอาบแก้ม
เสียงขาดหาย สติไม่อยู่กับตัว ลองลอยไปจริงๆ
เสียงตามสายบอกให้ร้องออกมา
ช่วยบรรเทา ความอึดอัด
........................................
..........................................

10นาที
บอกเสียงตามสาย "ต้องไป" เพราะหนึ่งชีวิตกำลังรอ
กลับเข้าบ้าน รอยน้ำตาหลงเหลือ มารดาถาม
จำต้องปด....เพื่อตัวท่านเอง
.......................................
.........................................
ผู้ชายคนหนึ่ง
พูดคุยตามปรกติ
....................................
.................................
ผู้หญิงคนหนึ่ง
พูดคุยตามปรกติ.........ด้วยความว่างเปล่า

..................................
.....................................
.........................................
เวลาผ่านเลย
ไม่เคยทำให้อะไรเปลี่ยน
ทุกอย่างรอบตัวไม่เคยเปลี่ยน
แม้กระทั้ง "คน" ก็ไม่เคยเปลี่ยน
.............................................
...............................................
รอคอยใครคนหนึ่ง
บอกบางสิ่ง
ของบางเรื่อง
เกี่ยวเนื่องกับบางคน
ในบางสถานการณ์
............................................
............................................
เพื่อแก้ไข ความรู้สึกบางอย่าง
ที่กำลังก่อเกิดกับคนๆหนึ่ง
กลัวความรู้สึกนั้นจะบดบัง
สิ่งที่ผ่านมาด้วยกันไปสิ้น
.......................................
........................................
เพราะหากความรู้สึกนั้นครอบงำ
อาจจะทำให้
ทำร้ายคนๆหนึ่ง
ซึ่งสำคัญยิ่งกว่าชีวิต
ผูกพันยิ่งกว่าอื่นใด
เป็นห่วงมากกว่าสิ่งไหน
........................................
.........................................
และไม่อยากให้คนอื่นๆ
ต้องเข้าใจอะไรผิดไป
หากนั่นเป็นเรื่องจริง
กลัวเหลือเกินจะเสียคนๆนั้นไป
หนึ่งในเรา เสียไป ก็ไม่เป็นเราอีกต่อไป
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
..
.
..
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
.
รอคอยวาจา แถลงข้อสงสัย
"เราอยู่ตรงนี้ตลอดเวลา ไม่เคยไปไหน ไม่เคยหายไป ยังคงอยู่เสมอและจะอยู่ตลอดไป"